-`๏'- บันทึกรวบยอดเดือนกุมภา -`๏'-
-`๏'- อัพรวบยอดแบบกระชับเดือนมกรา -`๏'-
-`๏'- สมานเบิร์ดแคมป์+ทะเลหมอก@เขาพระเนินทุ่ง+ตลาดน้ำอัมพวา -`๏'-
-`๏'- ถ้ำเขาหลวง+พระราชวังบ้านปืน+ล่องแก่งแม่น้ำเพชร -`๏'-
ผ่าตัดเนื้องอกมดลูก(จากเรื่องเล็กกลายเป็นเรื่องใหญ่จนเกือบไม่รอด)
-`๏'- ทริปส่งทร้ายปีเก่าต้อนรับปีใหม่@กาญนบุรี -`๏'-
-`๏'- ดรีมเวิลด์รอบที่ 4 -`๏'-
-`๏'- ไดารี่ส่งท้ายก่อนสิ้นปี 2555 -`๏'-
-`๏'- พานาคอตต้า ขนมหวานเย็นใครทำก็อร่อย -`๏'-
-`๏'- Happy Anniversary 10th -`๏'-

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ผ่าตัดเนื้องอกมดลูก(จากเรื่องเล็กกลายเป็นเรื่องใหญ่จนเกือบไม่รอด) 

 

 

 



ไดอารี่หน้านี้ขอบันทึกเหตุการณ์ความจำตอนที่แอ๊ดมิท

ขอเกริ่นเริ่มเรื่องนิดนึง อาจจะยาวมากไปนิด แต่อ่านซักนิดนะคะ อิอิ

 

 

                  เราเป็นคนมีประจำเดือนมามาก ต้องใช้ผ้าอนามัยแผ่นใหญ่เท่านั้น

ขนาดว่าใหญ่แล้วแต่ก็ยังหลุดรอดผ้าอนามัยทุกที และก็มีปวดท้องประจำเดือนด้วย

 

เดือนกันยายน 2555 มีการตรวจสุขภาพประจำปีของบริษัท ตรวจพบมีภาวะโลหิตจาง คำแนะนำคือตรวจว่าเป็นธารัสซีเมียหรือไม่

(ตรวจพบมา 2 ปีแต่เรายังคงเฉยๆ และเฉย)

 

จนกระทั่งเดือนเมษายน 2556 ไปพบคุณหมอเรื่องมีตกขาวมามาก

คุณหมอตรวจภายในและอัลตร้าซาวด์เจอเนื้องอกในมดลูก เราไม่ได้ถามคุณหมอว่าขนาดเท่าไหร่

แต่คุณหมอนัดตรวจติดตามความเคลื่อนไหวอีกทีในเดือนกรกฎาคม

ขนาดรู้ว่าตัวเองเป็นเนื้องอก ยังหัวเราะคิกคักๆ คุยกับหมอเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

(สำหรับเราคิดว่าเนื้องอกเป็นเรื่องธรรมชาติที่ใครๆ ก็เป็นกัน อิอิ)

 

จริงๆ รู้มานานแล้วว่าตัวเองน่าจะเป็นเนื้องอก เพราะตอนเช้าๆ หลังตื่นนอน

จะรู้สึกว่าหน้าท้องจะตึงๆ เอามือลูบที่ท้องจะพบกับลูกที่ลอยนูนดันขึ้นมาบนหน้าท้อง

และอาการทั้งหมดทั้งมวลที่กล่าวมาตั้งแต่ต้น มันช่าย.....เลย

(ที่คิดว่าตัวเองเป็นเพราะเซริ์จข้อมูลจากเน็ตและถามกูรูที่เคยเป็นและถูกผ่าตัดเนื้องอกมาแล้ว)

อาการที่เราเป็นเหมือนเค้าเด๊ะทุกประการ

 

แต่หารู้ไม่ว่าไอ้ทุกอย่างที่เราคิดว่ามันปกติ และเฉยเมยกับมันมาเรื่อยๆ

มันเกือบคร่าชีวิตเราไปจากครอบครัว

 

 

 

วันอาทิตย์ที่ 19 พฤษภาคม 2556

วันนี้ประจำเดือนมาวันแรก แต่มันมามากแบบผิดปกติที่เคยเป็น

เปลี่ยนผ้าอนามันเกือบทุก 1 ชม. และจะมีเจ้าก้อนเลือดออกมาเป็นก้อนๆ ด้วย

และก็ปวดท้องแต่อาศัยกินยาแก้ปวดเอา

 

 

วันจันทร์ที่ 20 พฤษภาคม 2556

เช้านี้รู้สึกไม่สบายตัว มันเพลียๆ ไม่ค่อยมีแรงแต่ยังคงไปทำงานตามปกติ

ไปถึงโรงงานไมได้กินข้าวเช้ากะว่าเราอาจนอนไม่เพียงพอ

เพราะเมื่อคืนตื่นมาเปลี่ยนผ้าอนามัยหลายรอบ และปวดท้องมากกินยาต่อไป 2-3 เม็ด

ตื่นมาแล้วก็ยังไม่ดีขึ้นกินเกลือแร่เผื่อร่างกายจะดีขึ้น แต่มันไมได้ดีขึ้นแบบที่เราคิด

 ใครเห็นใครก็ทักว่าหน้าซีดมาก ซีดเป็นกระดาษ ซีดจนปากขาวเลย

พี่ที่ทำงานบอกให้ไปหาหมอ เพราะมันซีดผิดปกติ เรายังคงฝืนสังขารตัวเองต่อไป

สุดท้ายยอมจำนนไปโรงพยาบาล เพราะโดนประนามถากถางเยอะ โดยเฉพาะป้าหญิง อิอิ

 ขอบคุณ:: ป้าหญิงที่จะพาไปหาหมอตั้งแต่วันเสาร์ แต่ติดงานศพเลยไมได้พาไป

ขอบคุณ:: ชาว UENOที่เป็นห่วงคอยมาแวะเวียนถามตลอดว่าไหวไป ไปรพ. มั้ย

 

 

ถึงรพ. บอกหมอว่ามีประจำเดือนมามากผิดปกติ และเป็นเนื้องอกที่มดลูก

หมอตรวจภายใน ให้เจาะเลือด ตรวจอัลตร้าซาวด์ ตรวจปอด และคลื่นหัวใจ

(มาใช้สิทธิประกันสังคม แต่ตรวจให้เยอะแบบ Full Option มาก)

 

ผลเจาะเลือด

1.     ภาวะเลือดจาง

2. ผลไตผิดปกติค่าไตสูง= 2 ซึ่งทำให้ไตเหี่ยว(ปกติต้องน้อยกว่า 0)

คุณหมอแจ้งว่า ให้เอาผลที่เคยตรวจไตมาดูว่าไตเราผิดปกติมานานแล้วหรือยัง

 

ผลอัลตร้าซาวด์

เนื้องอกขนาด 10 เซนติเมตร(ตอนลูบๆ คลำๆ เหมือนมันเท่าลูกมะนาวเองนะ)

 

 

คุณหมอแจ้งว่าจะทำการขูดมดลูกให้เป็นการรักษาเบื้องต้นที่ประจำเดือนมามาก

นอนพักฟื้นรพ.1 คืน พรุ่งนี้กลับบ้านได้

 

 

พยาบาลพามาที่ห้องพักที่จองไว้ เปลี่ยนชุดเป็นคนไข้ในเตรียมเข้าห้องขูดมดลูก

ประมาณบ่ายโมงครึ่งถูกเข็นเข้าห้องเพื่อทำการขูดมดลูก

ในห้องคุณหมอและพยาบาลเตรียมความเรียบร้อยแล้ว

คุณหมอวิสัญญีฉีดยานอนหลับให้ ก่อนฉีดบอกว่าเจ็บนิดนึงนะ

ฉีดเสร็จแล้วไม่รู้ตัวเหมือนกันว่าหลับไปตอนไหน

 

รู้สึกตัวตอนหมอปลุก น่าจะ 4 โมง(แอบถามป้าตาลมา เพราะจำอะไรไมได้เลย)

หมอบอกว่า ขูดมดลูกแล้วแต่เลือดยังไม่ยอมหยุดไหล หมอจะขอผ่าตัดเนื้องอก

(ก่อนจะผ่าสอบถามเราเรื่องมีลูกว่ามีหรือยัง แล้วพอหรือยัง ซึ่งเราตอบไปว่าพอแล้ว)

 

หมอให้โทรหาญาติว่าเราจะผ่าตัดเนื้องอก

นางพยาบาลให้ยืมโทรศัพท์ แล้วโทรหาป้าตาล(จำเบอร์ป้าตาลได้คนเดียว)

เพิ่งจะโทรหาป้าตาลเองว่าอยู่โรงพยาบาล แต่ป้าตาลบอก

ตอนนี้รออยู่ในห้องพักที่รพ. แล้ว (ทำเอางง เฮ้ยมาได้งัยว๊ะ)

ป้าตาลบอกป้าภัชแชตมาบอกทางFacebook ว่าเราอยู่รพ.


หลังจากผ่าตัดเนื้องอกขนาด 10 ซม. น้ำหนัก 870 กรัมออกไปแล้ว(ก้อนเท่าส้มโอ)

แต่ปัญหาใหญ่มากกว่ายังคงตามมาอีก คือเลือดไม่ยอมหยุดไหล

                   หมอห้ามเลือดด้วยการใส่ผ้าก๊อซในช่องคลอด แล้วเจาะหน้าท้อง

ใส่สายยางดูว่ามีเลือดออกทางช่องท้องด้วยหรือไม่

ใส่ผ้าก๊อซแล้ว ยังต้องใส่แพมเพริสด้วย(เป็นเด็กโข่งเลยเรา)

 

หมอโทรจองเลือดกรุ๊ปAB, เกร็ดเลือดและพาสม่า จากสภากาชาด

หมอบอกว่าความโชคร้ายบนความโชคดีของเราคือ

ถึงแม้จะเป็นกรุ๊ปเลือดที่หายาก แต่บนความโชคดีของเราคือเป็น AB Positive

ถ้าเป็น AB Negative คงไม่รอดเพราะประเภทนี้จัดว่าหายากมากในประเทศไทย

ส่วนใหญ่ AB Negative จะเป็นชาวยุโรปมากกว่า

ทางสภากาชาดมีเลือดกรุ๊ปAB เพียง 8 ถุง แบ่งให้เรามา 6 ถุง

อีก 2 ถุงเก็บไว้สำรองเผื่อผู้ป่วยท่านอื่น ส่วนที่ขาดแล้วแต่เวรแต่กรรมของเรา

ขอบคุณ:: เจ้าของเลือดกรุ๊ปAB ทุกท่านด้วยนะคะ


  Edit หมอบอกว่าเราเสียเลือดมาก หมดไปหลายลิตร

คุณหมอเป็นห่วงเรามากเพราะไม่เคยเจอเหตุการ์ณแบบนี้

แล้วนอนเฝ้าดูอาการเราในห้อง ICU ตึก 1 ด้วย

ส่วนคุณสามีก็แทบจะเป็นบ้า เพราะตั้งแต่ผ่าตัดเสร็จยังไม่ได้เจอเราเลย

 

แกบอกเกือบจะพังประตูห้อง ICU และก็โวยวายกับหมอ

ว่ามีอะไรหรือเปล่าทำไมถึงไม่ให้เข้าเยี่ยม แล้วพอหมอบอกให้ทำใจ

 

โทรหาป้าตาลทั้งคืน หมอบอกว่าเราอาจจะไม่รอด แต่สุดท้ายเราก็รอดมาได้

(คุณหมอ 3 ท่านพูดเหมือนกันว่าเรารอดมาได้ก็บุญแล้ว)


 

ผ่าตัดเนื้องอกมดลูก จากเรื่องเล็กกลายเป็นเรื่องใหญ่จนเกือบไม่รอด  

ของเราหมอบอกว่าผ่าตัดแบบ ค. ตัดมดลูกและปากมดลูกไปด้วย

เพื่อป้องกันการเป็นมะเร็งปากมดลูก(ส่วนรังไข่ทั้งสองข้างเย็บยึดไว้กับผนังช่องท้อง)


 

 

เราถูกย้ายมาพักที่ห้องไอซียูตึก 2 ประมาณตี 1(แฟนบอก)

คุณหมอเดินมาที่เตียงแล้วบอกว่าแฟนเป็นห่วงคุณมาก

แล้วให้พยาบาลเรียกแฟนเข้ามาในห้อง

คุณหมอบอกรายละเอียดให้เราและแฟนฟังว่าเกิดอะไรขึ้นบ้าง

เริ่มตั้งแต่ทื่เราเสียเลือดมาก จนเกร็ดเลือดต่ำ แล้วเลือดไม่แข็งตัว

ทำให้เลือดไม่ไปเลี้ยงไต ผลคือไตวายเฉียบพลัน


มาถึงตรงนี้หมอที่จะมาดูแลเราในฐานะผู้ป่วยในไม่ใช่แค่หมอสูติอย่างเดียว

แต่มีหมอไตและหมออายุรกรรมด้วย(ใช้หมอสิ้นเปลืองเนอะ อิอิ)

 


 วันอังคารที่ 21 มิถุนายน 2556

ประมาณ 6 โมงพยาบาลมาปลุกเพื่อเช็ดตัวให้ เปลี่ยนแพมเพริสผืนใหม่ให้

ส่วนผืนที่ใส่แล้วเอาไปชั่งน้ำหนัก และจดบันทึกผล

รวมถึงจดปริมาณของปัสสาวะที่ออกมาแจ้งให้คุณหมอทราบ

ถึงแม้ว่าผ่านช่วงเกือบวิกฤตมาแล้ว แต่ยังคงกินอะไรไม่ได้แม้กระทั่งน้ำ

เพราะหมอเกรงว่าจะต้องมีการผ่าตัดในกรณีฉุกเฉินอีกครั้ง

หิวก็หิว ปวดท้องเหมือนเป็นโรคกระเพาะอีก แล้วดันจะอาเจียรเพราะลมตี

อ๊วกมามีแต่น้ำเขียวๆ ทรมานมาก ทรมานสุดๆ กว่าอาเจียรจะลำเลียงจากลำไส้

ขึ้นมาถึงคอหอยได้ เป็นอะไรที่ทรมานมากเพราะเจ็บแผล

 

สายๆ พี่และน้องที่ทำงานมาเยี่ยม ซึ่งคุณหมอมาตรวจพอดีได้คุยเรื่องที่เกิดขึ้นให้ฟัง

พี่ที่ทำงานสอบถามเรื่องจะบริจาคเลือด เพื่อที่จะเกรณ์พนักงานมาบริจาคเลือดให้เรา

หมอแจ้งว่าให้ไปบริจาคเลือดที่สภากาชาดและเลือดจะต้องรับการตรวจสอบจากสภากาชาดแล้วเท่านั้น

และให้ระบุเจาะจงว่า บริจาคเลือดให้ใคร

*****และการให้เลือดผู้ป่วย ควรให้เลือดกับคนที่มีเลือดหมู่เดียวกันจะปลอดภัยที่สุด

ผ่าตัดเนื้องอกมดลูก จากเรื่องเล็กกลายเป็นเรื่องใหญ่จนเกือบไม่รอด

สามีแอบถ่ายในห้อง ICU (สายระโยงระยางมาก)


ผ่าตัดเนื้องอกมดลูก จากเรื่องเล็กกลายเป็นเรื่องใหญ่จนเกือบไม่รอด

พ่อ-ลูกเป็นตัวแทนเช่าพระนำไปถวายให้แม่ที่วัด


ผ่าตัดเนื้องอกมดลูก จากเรื่องเล็กกลายเป็นเรื่องใหญ่จนเกือบไม่รอด

กำลังทำพิธี อิอิ


ผ่าตัดเนื้องอกมดลูก จากเรื่องเล็กกลายเป็นเรื่องใหญ่จนเกือบไม่รอด

โชคดีอีกแล้วที่โต๊ะหมู่บูชายังมีที่ว่างสำหรับพระที่นำไปถวาย อิอิ


 

วันพุธที่ 22 พฤษภาคม 2556

พี่ๆ ที่บริษัทที่มีเลือดกรุ๊ป ABและทำงานกะเช้าไปบริจาคเลือดให้เรา

โชคดีวันนี้มีรถรับบริจาคเลือดที่โรงงานโอเชี่ยนกลาส ซึ่งอยู่ข้างๆ โรงงานเรานี่เอง

รวบรวมได้มาเกือบ 10 คน แต่สามารถบริจาคได้เพียง 5 คนเท่านั้น

ขอบคุณมากๆ เลยค่ะ ^^

 

บ่ายๆ อาการพ้นขีดอันตรายแล้ว ถูกย้ายมาตัวที่ห้องพักแล้ว

แต่ยังคงต้องรอตรวจติดตามเลือดที่ยังไม่หยุดไหล และรอดูค่าไตอีก

วิธีการฟื้นฟูไตของเราคือ ให้น้ำเกลือ จำกัดน้ำดื่ม(กินน้ำในเหยือกที่หมอบอก)

 

ผ่าตัดเนื้องอกมดลูก จากเรื่องเล็กกลายเป็นเรื่องใหญ่จนเกือบไม่รอด

จากกล้องป้าตาลถ่ายมาได้น้องสาวกอดกระโถนอ้วก 555+



 

วันพฤหัสบดีที่ 23 พฤษภาคม 2556

วันนี้หมอเอาผ้าก๊อซที่ห้ามเลือดออกจากช่องคลอดแล้ว

แต่ยังต้องใส่แพมเพริส และดูปริมาณจากกระปุกเลือดเหมือนเดิม

เพื่อติดตามว่าหยุดไหลแล้วหรือยัง

ผ่าตัดเนื้องอกมดลูก จากเรื่องเล็กกลายเป็นเรื่องใหญ่จนเกือบไม่รอด

หิวข้าวใจจะขาด แต่กินอะไรไม่ลงเลยอ่ะ


 

ตอนเย็นอูเอโนและชาวคณะมาเยี่ยมที่โรงพยาบาลพร้อมกับของเยี่ยมมากมาย

ผ่าตัดเนื้องอกมดลูก จากเรื่องเล็กกลายเป็นเรื่องใหญ่จนเกือบไม่รอด


ผ่าตัดเนื้องอกมดลูก จากเรื่องเล็กกลายเป็นเรื่องใหญ่จนเกือบไม่รอด


 

ผ่าตัดเนื้องอกมดลูก จากเรื่องเล็กกลายเป็นเรื่องใหญ่จนเกือบไม่รอด


ผ่าตัดเนื้องอกมดลูก จากเรื่องเล็กกลายเป็นเรื่องใหญ่จนเกือบไม่รอด


ผ่าตัดเนื้องอกมดลูก จากเรื่องเล็กกลายเป็นเรื่องใหญ่จนเกือบไม่รอด


ผ่าตัดเนื้องอกมดลูก จากเรื่องเล็กกลายเป็นเรื่องใหญ่จนเกือบไม่รอด


 

วันจันทร์ที่ 27 พฤษภาคม 2556

วันนี้หมอตัดไหม(นอนรอจนหมอตัดไหมเลยอ่ะ อิอิ)

หลังตัดไหมแล้ว หมอชวนดูแผลที่ผ่าและรอยแดงจ้ำที่หน้าท้อง

บอกหมอไม่ดูอ่ะกลัว เรื่องเจ็บพอทนไหว แต่ให้มาดูเรื่องบาดแผลหรือเลือดเนี่ยไม่เอาเลย

ขอบายเป็นคนแรก แต่กว่าจะกลั้นใจไปดูแผลผ่าตัวเองก็วันรุ่งขึ้น

ผ่าตัดเนื้องอกมดลูก จากเรื่องเล็กกลายเป็นเรื่องใหญ่จนเกือบไม่รอด

รอยผ่าน่าจะยาวไม่ต่ำกว่า 10 ซม. แต่เย็บไป 14 เข็ม


ผ่าตัดเนื้องอกมดลูก จากเรื่องเล็กกลายเป็นเรื่องใหญ่จนเกือบไม่รอด

(ส่วนนึงของ)รอยแดงจ้ำๆ ที่เห็น 2 ภาพนี้ สาเหตุเกิดจากเมื่อตอนที่เลือดไม่แข็งตัว

เลยทำให้เลือดออกตรงไหนได้ก็ออก หมอบอกว่าไม่ต้องทำอะไรเดี๋ยวก็หาย

(พยาบาลมาเช็ดตัวคงคิดเนอะว่าเราต้องโดนปั๋วซ้อมมาแน่ ซ้ำมาเชียว 555+)


ถึงแม้จะถอดสายยางที่เจาะผ่านหน้าท้องออกด้วย

เพราะดูจากปริมาณของเลือดในกระปุก และแพมเพริสที่ไม่เปื้อนเลือดแล้ว

หมอยังไม่ให้กลับบ้าน ต้องฟื้นฟูไตกันต่อ


ผ่าตัดเนื้องอกมดลูก จากเรื่องเล็กกลายเป็นเรื่องใหญ่จนเกือบไม่รอด

 สาวน้อยจอมแก่นมาอยู่เป็นเพื่อนในวันหยุด ^^



และแล้ววันที่เรารอคอยก็มาถึง เย๊ เย๊ เยี

วันพฤหัสบดีที่ 10 มิถุนายน 2556

วันนี้คุณหมออายุรกรรมมาตรวจ พร้อมกับบอกข่าวดี

ว่าวันนี้ออกรพ. ได้แล้ว ค่าไตลดลงเหลือ 3.5

ค่าใช้จ่ายในการรักษาพยายาลรวมทั้งสิ้น 185,000 กว่าบาท

ประกันสังคมรับไป 150,000 บาท ประกันหมู่ของ AIA 35,000 กว่าบาท

เหลือส่วนต่างให้เราจ่ายถึง 64 บาท(หกสิบสี่บาทถ้วน)

ผ่าตัดเนื้องอกมดลูก จากเรื่องเล็กกลายเป็นเรื่องใหญ่จนเกือบไม่รอด

เสื้อตัวในเป็นเสื้อวันที่ใส่ตอนเข้ารพ. ส่วนกางเกงเจเจใส่เพราะมันไม่กดทับแผล

อาศัยเสื้อกุยเฮง(ตัวนอกของแม่) ใส่คลุมไว้เผื่อจะดูดีขึ้น(ตรงไหน?????)


 

ผ่าตัดเนื้องอกมดลูก จากเรื่องเล็กกลายเป็นเรื่องใหญ่จนเกือบไม่รอด

ชุดที่ใส่กลับบ้าน แมทกันมาก ป้าอองบอกไม่ต้องอายแล้ว เลยจุดนั้นไปแล้ว 555+


ผ่าตัดเนื้องอกมดลูก จากเรื่องเล็กกลายเป็นเรื่องใหญ่จนเกือบไม่รอด

นั่งรอเวรเปล


ผ่าตัดเนื้องอกมดลูก จากเรื่องเล็กกลายเป็นเรื่องใหญ่จนเกือบไม่รอด
สภาพคนป่วยยับเยินมาก ยังกล้าเอามาลง 555+


ตอนนี้ออกจากรพ. แล้ว และทุกอย่างกลับเข้าสู่สภาวะปกติ

เกร็ดเลือด 500,000 (วันที่เกิดเรื่องเหลือแค่ 40,000 เอง)

ค่าไต = 0 (เข้ารพ.ค่าไต= 2, พีคที่สุด 6)

ยังมีเจ็บแผลอยู่บ้าง แต่อักเสบเพราะไหมละลายไม่ละลายตรงช่วงที่เป็นปม

แต่หมอได้ทำการเจาะเอาหนองออกให้แล้ว

 

 

ขอบคุณพี่ๆ เพื่อนๆ และน้องๆ ชาวอูเอโนทุกคน

ที่รักและเป็นห่วง คอยแวะเวียนมาเยี่ยมกันเกือบทุกวัน

เพียงแค่ใส่ชุดฟอร์มบริษัทก้าวเท้าเข้ามาในรพ.

ไม่ต้องเอ่ยปากถาม ประชาสัมพันธ์ก็แจ้งห้องพักให้แล้ว

พี่ๆ เป็นห่วงเรื่องค่าใช้จ่ายก็คอยจัดการวางแผนค่าใช้ในโรงพยาบาลให้

ขอบคุณที่คุยในไลน์เป็นเพื่อนยามเหงาตอนนอนโรงพยาบาล

ขอบคุณสำหรับของฝากของเยี่ยม สำหรับกำลังใจที่ให้กันนะคะ

ไม่อยากเอ่ยชื่อกลัวตกหล่น เดี๋ยวจะมีน้อยใจกัน เพราะกำลังใจที่ส่งมาให้ล้นหลามมาก

เห็นแล้วชื่นใจจัง หามิตรภาพดีๆ แบบนี้ไม่มีที่ไหนอีกแล้ว

 

ขอบคุณแม่, พี่ชาย, พี่สาว, สามี, ลูกและหลานที่เป็นห่วง

คอยแวะเวียนมาอยู่เป็นเพื่อนเกือบทุกๆ วัน รักนะแต่ไม่แสดงออก จุ๊บ จุ๊บ ^^

ปล. มาถึงตอนนี้แม่ยังไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับเราบ้าง รู้แค่ว่าเราผ่าตัดเนื้องอกเท่านั้นเอง

 

 

ขอบคุณพี่ๆ น้องๆ ชาวนครทอง และเพื่อนๆ ของพี่บาสที่มาเยี่ยมนะคะ

 

 

ขอบคุณเพื่อนสาวแกงค์สพณ. ที่มาเยี่ยม ชั้นไปตามนัดแกไม่ได้

แกเลยมาหาชั้นถึงรพ. อยากเจอพวกแกอีก คิดถึงพวกแกจัง

รอชั้นหายดีก่อนนะ แล้วเราค่อยเจอกัน ม๊วฟ ม๊วฟ ^^

 

 

ขอบคุณทุกๆ ความห่วงใยและกำลังใจที่ให้กันจากเพื่อนๆ ในโลกออนไลน์

ทั้งในไดอารี่และเฟสบุ๊ค ขอบคุณโลกไซเบอร์ที่ทำให้เราได้รู้จักกัน ^^

 

 

ขอบคุณพยาบาล ผู้ช่วยพยาบาลทุกคนที่เอาใจใส่ และดูแลเราเป็นอย่างดี

รวมถึงแม่บ้าน คนเสิรฟอาหาร ที่ช่วยเหลือหยิบจับทำนั่นนี่ให้

เพราะบางวันอยู่คนเดียวไม่มีคนเฝ้า จะ(คอย)รบกวนตลอด

ขอบคุณแม่ครัวของรพ. อาหารอร่อยมาก แต่ทานไม่ค่อยได้เลย

ทุกๆ มื้อแอบเสียดายอาหารมาก เพราะกินไปก็เหมือนไม่ได้กินเลยอ่ะ T_T”

 

 

และคนที่ลืมขอบคุณไม่ได้เลยคือคุณหมอ ย.ย.

(ใส่ชื่อย่อ เพราะคุณหมอบอกไม่อยากดัง อิอิ)

ขอบคุณที่ช่วยชีวิตถึงแม้จะเป็นหน้าที่ของหมอก็ตาม หมอทำได้เต็มที่และสุดฝีมือแล้วค่ะ

 

ไปพบหมอทุกๆ ครั้งที่หมอนัด คุยกันได้ยาวทุกที(ไม่เกรงใจคนรอคิวนอกห้องเลย อิอิ)

คุยกันแต่เรื่องวันที่เกิดขึ้น ซ้ำๆ กันแบบไม่มีเบื่อ เพราะมันยังคงตื่นเต้นตลอด

ขนาดหมอบอกว่า คุณหมอบอกว่าเป็นหมอมา 20 ปี ไม่เคยเจอเคสนี้แบบนี้

ประจำเดือนมาเยอะมากๆ ถึงขนาดทำให้เลือดจาง แล้วทำให้เกร็ดเลือดต่ำ

ทำให้ไม่มีเลือดไปเลี้ยงที่ไต ทำให้ไตวายอีก(อ่ะ ของแปลกหายากค่ะหมอ 555+)

หมอบอกคืนนั้นกลับไปบ้านนอนไม่หลับ เล่าให้แฟนฟัง แฟนยังบอกให้โทรมาเช็คที่โรงพยาบาล

คุณหมอให้คำตอบเราในทุกๆ เรื่องที่เราอยากรู้

 

 

ยังอยากเล่าเรื่องราวอีกมากมาย เพราะนอนพักอยู่รพ. 10 วัน

แต่เกรงว่าถ้าเล่าแล้วไดอารี่จะยาวเป็นหางว่าวแน่ๆ

(เพราะพิมพ์ใน Word ก็ปาเข้าไป 6 หน้าแล้วอ่ะ)


ขอบคุณที่อ่านจนจบนะคะ รักษาสุขภาพกันด้วยนะคะ

เป็นอะไรรีบไปหาหมอ อย่าชะล่าใจแบบจอย ปัญหาเล็กแก้ไขได้

อย่ารอให้เป็นเยอะแล้วไปหา จะเป็นแบบจอยค่ะ

ท่องไว้ "การไม่มีโลกเป็นลาภอันประเสริฐ" ^^

ผ่าตัดเนื้องอกมดลูก จากเรื่องเล็กกลายเป็นเรื่องใหญ่จนเกือบไม่รอด

 

 

 

 

     Share

<< -`๏'- ทริปส่งทร้ายปีเก่าต้อนรับปีใหม่@กาญนบุรี -`๏'--`๏'- ถ้ำเขาหลวง+พระราชวังบ้านปืน+ล่องแก่งแม่น้ำเพชร -`๏'- >>

 

 

 

 

 

 

Posted on Wed 20 Nov 2013 8:33
 

 

 

 

 

 

 

 

วันวานยังหวานอยู่
ปัดฝุ่นบทความกว่าจะได้เป็นแม่
รวมภาพวีนัส แรกเกิดจนครบ 1 ขวบ
รวมภาพวีนัส 1 - 2 ขวบ
เย็บกระเป๋าสตางค์ คุณเองก็ทำได้
มนต์รักลูกทุ่ง ภาคนางฟ้ากับคนขายถ่าน
ภาพวันแต่งงาน
ครอบครัวไดอารี่คลัป
ภาพความทรงจำในวันคลอด - สัมผัสความรู้สึกแรกของ
รวมภาพวีนัส 2 - 3 ขวบ
แบ่งปันแบบฝึกหัดน้องๆ วัยอนุบาล
ลุยกิจกรรม Adventure สุดมันส์ กับ Outdoor Shop
ภาระกิจนางรำ / ครบรอบ 20 ปีอูเอโน
มีตติ้งสาวไดอารี่คลัป @ สายลมบางปู
 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh
 
 

 


 

 

 

ขอบคุณมากสำหรับสื่อดีทีี่แบ่งปันเพื่อเด็ก ๆ
chb2500   
Thu 20 Jun 2013 17:16 [6]
 

คุณพระคุ้มครองค่ะพี่จอย
โอ๋โจอี้   
Thu 20 Jun 2013 15:35 [5]

ดีใจที่มาอัพไดได้แล้ว เป็นห่วงอยู่เห็นในเฟสแล้วตกใจเลย ต่อไปนี้ขอให้สุขภาพแข็งแรงไม่มีเหตุการณืแบบนี้อีกนะจ๊ะ
Yaya   
Thu 20 Jun 2013 10:43 [4]

เห็นรอยยิ้มกว้างของน้องแล้ว บอกตรงๆนับถือค่ะ!!!!
หายวันหายคืนนะคะ
พี่เจี๊ยบ   
Thu 20 Jun 2013 3:19 [3]

แอมเคยตามอ่านไดคุณจอยมาก่อนค่ะ ไม่รู้จำกันได้ไหม ^^ พักหลังก็เข้าไดมาเป็นระยะนานๆ ที แต่ก็ไม่เห็นคุณจอยอัพ วันนี้เข้ามาเจอคุณจอยอัพพอดี แต่อ่านหัวข้อเรื่องแล้วตกใจมาก อ่านรายละเอียดยิ่งตกใจ

แต่ดีใจกับคุณจอยด้วยนะคะ ที่ทุกอย่างผ่านพ้นไปได้ด้วยดี ขอให้คุณจอยสุภาพแข็งแรงขึ้นเรื่อยๆ ไม่มีโรคภัยไข้เจ็บใดๆ อีกนะคะ
amm@jitzy   
Thu 20 Jun 2013 0:56 [2]

อ่านไปลุ้นไป ตื่นเต้นมาก ๆ เลยจอย แอบน้ำตาคลอเหมือนกัน...จากนี้ไป หมดเรื่องร้าย ๆ แล้ว ขอให้จอยแข็งแรงทั้งกายใจ นะจ๊ะ ฝาชี กะน้องวีนัส ก็น่ารักมาก ๆ เลย อ่านแล้ว ซึ้งกับหลาย ๆ กำลังใจของจอย ^__^
Agreewithyou ( joy )   
Wed 19 Jun 2013 16:39 [1]

 

 

 

 


free counters